ای همۀ کون و مکان مست تو

قوّت و قدرت همه در دست تو

ای نَفَسَت آیۀ توحید ما

عزّت و حکمت همه پا بست تو

لال بودم مرا زبان دادند

منِ افتاده را توان دادند

زیر خورشیدِ گرمِ روزِ الست

مانده بودم كه سایبان دادند

ای که از طلعت تو شمس و قمر آشفته

شب پریشان شده، دامان سحر آشفته

جوهر از وسعت اوصافِ تو لب خشکیده

و به توصیف تو ارکان هنر آشفته

هرچه نور است به سیمای شما می بینم

من خدا را به تماشای شما می بینم

واثر بخشی این معجزه قرآن را

از نوای خوش  و  آوای شما می بینم

محشور می‌شویم‌ قیامت‌ چو با حسین‌

جای‌ سلام‌ جمله‌ بگوئیم‌ "یا حسین‌"...

تاریخ‌ زنده‌ از جریان‌ محرّم‌ است

سرچشمۀ‌ بقاست،‌ ز خون‌ خدا حسین‌...

باید شکوه نام تو را زندگی کنیم

ای سبز سرخ ! مثل شما زندگی کنیم

یک قبله اقتدا به خلوص شما کنیم

فارغ  ز « من » ، برای خدا زندگی کنیم

شکر خدا تمامی ما سینه زن شدیم

با روضه های آل عبا سینه زن شدیم

اصلاً خدا برای همین آفریدمان

قبل از وجود ارض و سما سینه زن شدیم

لب خو گرفته است فقط با ثنای تو

پرواز می کند دل ما در هوای تو

هر روز جبرییل میان قنوت خود

می خواهد از خدا که شود مبتلای تو